Dag 19
4 december 2007, Pinar del Rio

'Pina(r)'

De gezellige avond van gisteren maakt ons vanochtend nogal sloom maar het ontbijt gaat er prima in want het is weer erg lekker. We geven Gina als dank voor alles een paar Delftsblauwe klompjes en gewapend met het adres van casa pepe gaan we op pad. De route gaat door het tabaksgebied met hele velden kleine plantjes. Er zijn veel mensen aan het werk, wel een mooi gezicht die uitgestrekte velden. De weg is vlak en het asfalt is weer veel beter dus we rijden flink door. Een mannetje op een oude fiets haalt ons in en zegt dat het nog 42 km is en dat hij er 1,5 uur over zal doen. Hij verdwijnt inderdaad uit zicht, dus of hij het gehaald heeft weten we niet. We kopen in San Juan een Pina (geschild) en peuzelen die op. Nog een klein stukje en rond 13 uur zijn we in Pinar. Geen fraaie stad, maar ja en er zijn geen casas in San Juan of daar in de buurt. Ons adresje ligt in een vaag straatje aan het begin en eerst rijden we toch nog even door, liever iets in het centrum? We waren gewaarschuwd maar Pinar is niet onze stijl, een druk klein stadje met veel hustlers. Beetje rondkijken maakt ons niet blij en ons adresje lonkt toch. We keren om en worden welkom geheten door Jose een jonge vent die tandarts is. Ze hebben hier een mooie kamer in een heel net huis, zo zie je maar weer. Douchen en de stad in om te shoppen, een ijsje eten, slenteren etc. Niet zo veel te beleven hier, behalve veel auto’s dus. Weinig toeristen, maar dat lijkt niet zo vreemd. De winkels hebben allemaal hetzelfde beperkte assortiment. Terug in de casa kookt de zus van Jose eten, maar deze dame is geen kookwonder. Het is niet slecht en ook niet goed. Broer en zus spreken aardig engels en al snel babbelen we er op los. Jose komt net terug uit Venezuela, waar hij 3 maanden heeft gewerkt. Moest van de overheid na afloop van zijn studie ‘ontwikkelingswerk’ doen. Hij was er niet blij mee, helemaal niet met het systeem overigens. Voor hem was Venezuela wel veel beter dan Cuba, want er zijn toch wel veel dingen anders. Hij heeft een nieuwe computer mee genomen en zo te zien ook kleren enzo. We leren weer wat meer over het leven hier van deze aardige lui. Mams zit zelfs voor 2 jaar in Venezuela en paps is op congres in Havana. Beide zijn ook tandarts. Het huis uitbreiden heeft ze 7 jaar gekost en auto’s kun je in Cuba niet kopen. Alleen als je er voor 1959 een had mag je er nog in rijden (en dat is te zien).

Naar de volgende dag... Lees verder