'Buenas Fidel'
Naar Frankfurt
Om 1500 vertrokken terwijl in Duitsland wordt gestaakt bij de spoorwegen. Als dat maar goed gaat. Door 17 keer de instructies van de TomTom te negeren komen we in Frankfurt
zonder eigenlijk enige Stau. Om 20.45 hebben we alles al ingecheckt, de fiets begeleiden we tot het echt niet verder kan en we hem weer overleveren aan de goede zorgen van de
bagagehandlers. Een half uurtje later zijn we in het hotel vlakbij het vliegveld waar we nog een rustige nacht hebben voordat we morgen redelijk op tijd zullen vertrekken.
De wekker staat om kwart voor zeven.
Vliegensvlug
Goed ontbijt hier in Duitsland. We zorgen dat de auto veilig hier kan blijven staan (50 euro voor bijna 4 weken) en springen snel in het transferbusje dat gereed staat om te vertrekken met 2 andere gasten.
Zo zijn we lekker vroeg op het vliegveld, met maar 2 kleine tassen handbagage valt dat ook allemaal wel mee natuurlijk. De vlucht is gepland voor half tien, maar dat was iets te mooi.
Er is vertraging en uiteindelijk gaan we pas om half twaalf de lucht in. Onderweg vermaken we ons met tijdschriften lezen en een leuk gesprek met een Nederlandse stewardess.
Ze heeft het niet echt naar haar zin (burn out?). Verder is het vooral lang. De aankomsttijd is iets minder opgeschoven dan het vertrek (is Cuba dichterbij komen te liggen of
vliegen we extra hard?) dus we komen nog redelijk op tijd om half vier lokale tijd in de middag aan op het kleine vliegveld van Frank Pais. Er zijn nog 2 fietsers, Duitsers,
maar volgens ons hebben ze een taxi genomen want ze zijn snel weg. Eerst wachten tot de fiets er is, jawel nog heel ook, sleutelen we deze in elkaar en wisselen we de kleding
en onze Euro’s voor echte Cubaanse Pesos (CUCjes vanaf nu geheten, het officiële toeristengeld). We hebben een heel pak mee, want pinnen kun je in Cuba niet.
Holguin
Even voor vijven vertrekken we richting Holguin. Binnen een half uur hebben we alles gehad wat we uit de reisverhalen konden verwachten: Amerikaanse sleeën, Trabanten, een NZH-bus,
een paardenkar, Lada’s, legermotoren met zijspan en niet te vergeten zwarte wolken uitblazende veewagens waar ze mensen mee vervoeren. Zoals verwacht is het druk langs de weg.
Mensen op zoek naar een lift. Niemand valt ons lastig, zo nu en dan een goedkeurend fluitje. Of dat voor de fiets of Mandy’s billen is, is onduidelijk. Het wordt al snel donker
en terwijl de avond valt over Holguin zoeken we een plek voor de nacht. We hadden voor aankomst nog geen enkel idee waar te beginnen, dus dat wordt wel even spannend zo in een
nieuwe en nu helemaal donkere stad. Op goed geluk kiezen we Casa Isabel uit de LP, dat is snel gevonden en ziet er perfect uit. Helaas is het vol (1 kamer en die is al bezet).
Isabel belt al haar vrienden en kennissen en na 25 (!) telefoontjes is er een die nog iets heeft. Echt heel vriendelijk hoe ze ons helpt, maar ook beangstigend dat het zoveel
moeite moet kosten. Later blijkt dat dit geen enkele andere keer meer voorkomt…Het adres ziet er netjes uit, 25 CUC is niet goedkoop, maar er is een bed en een airco. We maken
kennis met de standaardprocedures van paspoort, inschrijven en afspreken voor het eten en de kamer.
Paladar
We hebben gelezen dat er hier goede thuisrestaurantjes zijn (paladar’s) en de
man des huizes brengt ons naar de meest beroemde van Holguin. Hier maken we voor het eerst kennis met de Cubaanse keuken. Eerst wordt er nog een familiefeestje beëindigd met een
grote roze taart (iemand jarig), dan bestuderen wij het menu. Veel honger hebben we niet, dus nemen we een eenvoudige omelet. De nogal vette omelet met rijst en zwarte bonen wordt
op eenvoudige wijze, maar heel netjes geserveerd. Best te doen. Op de terugweg nog even 10 liter water voor onderweg ingekocht voor 3,5 CUC omdat we het water uit de kraan nog maar
even niet vertrouwen. Na een lange dag (21.30 maar voelt nog als 03.30) concluderen we dat Cuba een land is van heel vriendelijke mensen, dat je ’s avonds prima over straat kunt lopen,
dat Cubaanse vrouwen heel fier rechtop lopen en dat je alleen licht hoeft te hebben als je ook een motor hebt, op de fiets is dit blijkbaar niet verplicht.
Naar de volgende dag...
Lees verder