Dag 19
27 december 2006, Camping Los Dos Pinos, El Calafate

'Huwelijksaanzoek...'

Vroeg op want de bus gaat om 8 uur. Het is stralend weer, dat begint ergens op te lijken. Bij de terminal vragen we vast voor de fiets in de bus van morgen en dan blijkt dat wel te kunnen maar niet morgen (wel vandaag en overmorgen maar niet morgen, logica). Improviseren dus maar en direct de fiets gehaald en in de bus geladen (dit keer gaat het makkelijk, onderin een grote touringcar en maken we wel foto´s). Die staat. Zo missen we wel de bus naar PM maar die boeken we om naar de middag. Dan hebben nog tijd genoeg, dus rustig ontbijten, de gedroogde was ophalen (was natgeregend gisteren) en internetten. Beetje rondstruinen voor Torres Del Paine, we verzinnen allerlei methoden om onze spullen daar te krijgen maar uiteindelijk blijkt er gewoon een busje tot aan de camping te gaan, goed geregeld dus. We komen Pierre nog tegen met zijn tent onder de arm. En ook nog de Fransman die we in Chalten in ons hotel zagen. Verder ontmoeten we Oli, een zwitser die vanmorgen richting het zuiden is vertrokken. Bikers paradise is het hier. Dan eindelijk naar de gletscher. Het is wat bewolkt maar we zullen zien. Eerst 1,5 uur in de bus, kaartje kopen voor entree park en dan komt in de verte een klomp ijs tevoorschijn. Rond de gletcher hangen woken, maar dat is heel vaak. De bus rijdt bijna tot in het ijs, bizar. Het is ook heel toeristisch. Vanuit de bus lopen we zo naar de platforms en dan zie je pas hoe groot die ijsmassa is. Een front van 50-55 m hoog en in totaal 5 km lang. We zien ongeveer 14 km vooruit ijs, maar die hangt aan in totaal 13000 km2 ijs van de Hielo Campo Sur. Net zo indrukwekkend als de cijfers (of beter nog) is het ijs zelf. Blauwe en witte pieken steken in het water en we staan er echt heel dicht bij. Je hoort het kraken en al heel snel beginnen er stukken te vallen onder een luid gedonder. Dat is echt heftig! Een val van 50 m duurt nog best lang, soms lijkt het een slomo. We genieten van het schouwspel en proberen uit de wind te blijven en te voorspellen welk stuk gaat vallen. We hebben echt geluk want er vallen grote brokken vlak voor onze neus, Mark krijgt er een zelfs vallend op de foto. Mini tsunami´s zijn het gevolg. Het weer is echter inmiddels verschrikkelijk en er komt zelfs regen. Na nog een rondje wordt het koud. We zijn wel live getuige van een hartverwarmende show, een NL stel beleeft een romantisch moment als hij haar ten huwelijk vraagt op het platform. Ringen en champagne en geluk zien we. Ze trekken zich van het publiek niet veel aan, maar wij snappen wat er aan de hand is. Lief om te zien. Mark ziet meteen een excuus dat het hier in ieder geval niet meer origineel is, tja zo ken ik er nog wel een. De regen jaagt ons weg de bus in. PM is zeker de moeite waard is onze conclusie, zelfs met regen en wind.

Naar de volgende dag... Lees verder