Dag 1+2
9 december en 10 december 2006, Carlton Hotel, Santiago

'La Muerta'

Dichterbij dan München blijkt Frankfurt met files toch nog best een aardige reis. Rustig aan vertroken, uitgezwaaid door Janny en Leen en Meta. De fiets zit op het dak. Inchecken gaat zoals gewoonlijk gepaard met een hoop ¨kan niet¨, maar zoals altijd mag de fiets uiteindelijk zonder problemen na betaling van een dosis euro´s mee. De parkeertruc met de goedkope parking lukt ook, de bus brengt ons van het vage industrieterrein naar de luchthaven waar we nog ruim op tijd zijn. Bij de LAN balie hebben we nog een belangrijk punt af te werken, het wijzigen van onze tickets. Dan kunnen we nl nog een week in het merengebied rondtrekken na Ushuaia. Eerst lijkt het allemaal niet te kunnen maar ineens kan het toch en verrassend genoeg hoeven we niets (0 euro dus) bij te betalen. Hoe kan dat nu weer? SuperLAN! Vliegen maken we geen woorden aan vuil, Mark is blij met zijn schermpje en het duurt vooral erg lang. Bij aankomst is het lekker warm en mogen we een uurtje in de rij voor de douane voor een stempel in het paspoort. De fiets is er in goede staat dus dat is mooi. Omdat we morgen pas doorvliegen stallen we de fiets op het vliegveld en werken ons door een menigte taxironselaars en verdere ¨guides¨. Met de bus naar de stad met gepinde pesos maar nog zonder hotel want de I is op zondag niet open. De bus brengt ons in het centrum en na een flink eind lopen en sjouwen met de achtertassen en een rugzak vinden we een net maar niet al te goed en niet al te duur hotel. Douchen en de stad in. Hier doet men op zondag ook kerstinkopen, verschil is dat het 30 graden is en iedereen er zomers bijloopt. De stad doet verder vrij Europees aan, zo ook de malls. We eten net als de Chilenen een lekker ijsje. Onze angst voor het Spaans (of het gebrek daaraan) valt tot nu toe mee. Een beetje Engels en wat Spaanse woordjes gaan nog best. Rond half drie komt het nieuws binnen dat Pinochet is overleden. De mensen reageren lauw maar blijven toch staan voor de tv. Er lijkt weinig emotie aan te pas te komen. We lopen nog wat rond maar zijn moe en gaan terug. Op straat horen we hier en daar een toeterende auto. In het hotel op tv blijkt er toch een reactie in de stad op gang te komen. Voor en tegenstanders huilen danwel juichen, gescheiden in de stad. Al snel wordt het onrustig. Op tv kunnen we volgen dat het niet al te massaal is maar op straat horen we veel lawaai en komt er politie aan te pas. Je ziet het escaleren. Eerst waterkanonnen en dan traangas, hier en daar worden bushokjes gesloopt. Het is vlakbij het hotel, slechts 2 blocks weg. Om 20.00 uur krijgen we honger en willen toch wel even wat eten. Het lijkt wel mee te vallen dus voorzichtig naar buiten. Op straat is de sfeer duidelijk minder ontspannen dan vanmiddag maar niet grimmig. Er lopen nog best wat mensen gewoon op straat maar we zien ook ´actievoerders´. Aan het eind van de straat zien we de menigte die we op tv zagen. Het gebruikte traangas verspreidt zich door de stad en slaat op onze neus en ogen. Mensen houden iets voor de mond, wij voelen ons ook niet prettig. Toch maar omgedraaid en snel een pizza gehaald om in het hotel op te eten. Wel bijzonder om deze dag precies hier te zijn, dat is echt een unicum. We sturen maar even een extra sms want in NL zal men zich wel zorgen maken. CNN doet in ieder geval live verslag van de onregelmatigheden. We zitten hier prima hoor en gaan lekker slapen.

Naar de volgende dag... Lees verder