Dag 29
6 januari 2007, Drake Hostal, Ushuaia

'Fin del Mundo'

We slapen erg lang, pas om 8 uur gaan we eruit terwijl we er vroeg inlagen. We zullen het nodig hebben. Bij het inpakken komt de vrouw des huizes nog voor een praatje, die zou er helemaal niet zijn zei de tuinman gisteren die ons toestemming gaf. Misschien vindt ze het wel niet zo leuk en is hij nu zijn baan kwijt, we hopen van niet maar ze vindt het al goed, zo lang we maar niet tegen iedereen zeggen dat je bij hen kunt kamperen. Snel weg vanmorgen, al is het natuurlijk wel gewoon 9.30. Het is nog 100 km en daarvan zijn er behoorlijk wat bergop, we moeten zelfs een pas over. Mark heeft iets aan de fiets veranderd, de pedalen stonden niet goed, maar dat lijkt nog niet zo goed uit te pakken. Maar in de spirit van Oli maken we er het beste van en al gaan we niet al te hard we komen er wel. Het is weer droog, zelfs zonnig over het grootste deel. We zien in de verte de echte bergen steeds dichterbij komen. Ze doen aan als de Alpen en zijn behoorlijk maar ook hangen er onheilspellende wolken. Maar nee, het zal vast droog blijven. We klimmen en dalen wat en genieten van het uitzicht want dat wordt echt met de kilometer beter. Tegen de middag gaan we de pas over (Paso Grimaldi). Niet al te hoog maar toch een echte klim. Vlak daarvoor komen we nog een Engelsman tegen op zijn eerste dag van 6 maanden fietsen door Zuid Amerika. We zijn niet eens jaloers, want de eerste dag van zo´n lange reis moet toch wel een beetje gek zijn. Hij is nog wat onwennig maar lijkt wel relaxed. Hij zal aan deze dag nog wel eens terugdenken. De pas op gaat goed en boven gaan we lunchen. Helaas hangen hier de wolken en is het errugg koud. We hebben geen zin in de dagjesmensen die met auto´s, busjes en zelfs taxis naar dit punt komen en gaan wat verder zitten. Toch vallen bij veel mensen de ogen eruit als ze ons en de fiets zien. Blijkbaar zijn we toch heel bijzonder voor hen. De afdaling gaat snel, maar er zitten nog wat klimmetjes achter, dus nog best hard werken. Mandy´s benen trekken het bijna niet meer, het wordt tijd dat we er zijn. Dan zien we een restaurant en gaan warme thee drinken. Mark neemt nog de locale specialiteit, van rozenbottelpudding met kaas (bevalt voor 50%, de kaas is erg lekker). Dan met wat nieuwe energie voor de laatste 20 km van het eerste deel van de reis. Toch wel een gek idee. Het laatste stuk gaat vooral naar beneden (maar niet uitsluitend) en er is door de vallei vooral veel wind. We worden nog bijna van de weg gereden (terwijl we naast de weg staan notabene) door een idiote vrachtwagen maar het gaat net goed. Opvallend, meestal houdt men wel rekening met fietsers maar hier op het asfalt is het en drukker dan op de gravelwegen en rijdt men ook nog eens als een debiel. Gelukkig zijn we er bijna. Vanuit de verte doemt het Beaglekanaal al op en tussen de imposante bergen door rijden we naar Ushuaia. Behoorlijk moe maar zeker met een goed gevoel stoppen we bij het ´welkom in de meest zuidelijk gelegen stad van de wereld bord´ voor een natuurlijk verplichte fotosessie. We hebben het gehaald en zijn er gekomen. Dan door de stad en op zoek naar een plaats om een paar dagen uit te rusten. We hebben lekker 4 dagen voor we verder gaan dus willen wel een leuke kamer. Uiteindelijk blijkt er veel vol te zijn en maken we ons wel een beetje zorgen. Er is er een die nog wel wat heeft maar die is vrij duur en dan nog zonder badkamer ook. Hij blijkt ook nog een dure kamer te hebben en ik vraag maar of ik die ook mag zien. De kamer is 250 pesos (delen door 4) per nacht, maar heeft een groot bed (is uitzonderlijk hier), een mooie badkamer met jacuzzi (bubbelgewoonbad), kabeltv én internet op de kamer. Bovendien is het prachtig en zijn we moe. Mandy onderhandelt nog tot 200 en dan gaan we er lekker luxe van genieten, want voor Europese begrippen valt het nog best mee. Superoutdoorsnobs zijn we nu geworden. We mailen naar Oli die er volgens zeggen ook al is (om ons uit te laten lachen, we zijn er zelf uiteindelijk ook in 4 in plaats van 6 dagen gekomen, terwijl we hem voor gek hebben uitgemaakt). Morgen gaan we lekker nietsen behalve de website bijwerken. Maar eerst douchen, eten (veel en lekker) en dan ploffen we in het grote bed.

Naar de volgende dag... Lees verder