'Huemuls'
Inmiddels zijn we wel een beetje uitgerust. Vandaag gaat er helaas nog geen bus maar we hebben een goede tip gekregen van Eva en Olli in Tamango Reserve lopen hertjes die alleen in Patagonie voorkomen; Huemuls. Het park is 5 tot 9 km fietsen (ingang, begin lopen). De gids is nergens te bekennen maar het pad is duidelijk zichtbaar dus we gaan zelf op weg. Het weer is best lekker vandaag af en toe wat neerslag maar ook zon. We gaan de wandelaars uithangen en als echte fietsers betaamt is dat even wennen, maar er komen nog meer trekkings dus dit is een goede oefening. Het is een mooi pad met veel klimmen en klauteren over de rotsen en deels door het bos. Het uitzicht op het meer wordt steeds beter, ook hier is het water super helder en blauw. We vullen de bidon met water uit een beekje, het is heel helder en komt recht van de rotsen. Na 2,5 uur lopen we de hertjes tegen het lijf. Ze zijn helemaal niet bang, heel gek. Een uitgebreide fotosessie dan maar. Geinige beestjes. We lopen (of zeg maar klimmen) nog een uurtje door maar komen er toch achter dat de kaart ruimer is dan gedacht en berekenen nog 8 uur lopen voor het rondje. Dat is wat teveel dus gaan we terug. Ziet het pad er toch weer heel anders uit. Het wordt nog echt lekker, ruim 20 graden en zon. Bij elkaar toch 5 uur op pad geweest. Terug in het hospedaje blijkt het water (of iets anders) Mark toch niet helemaal goed te bevallen, hij voelt zich niet goed. We lopen een fietsende Belg tegen het lijf (Luc). Hij zat 2 dagen achter ons. Omdat Mark toch geen trek heeft gaat Mandy maar met hem eten, althans dat proberen we maar op zondag zijn hier zelfs de restaurants gesloten. In het Hospe kunnen we gelukkig mee eten. We wisselen wat sterke verhalen uit, wel gezellig. Die nacht maakt Mark er een zooitje van, we moeten er steeds uit en wakker worden. Kort nachtje dus.
Naar de volgende dag...
Lees verder