Wie zijn wij? |
|
| Mandy | |
| Bouwjaar 1976, fietst sinds fietsvakantie in Frankrijk. Kan nogal grumpy zijn tijdens het klimmen. Zorgt achterop voor de benodigde extra power om af en toe een racefietser in te halen. Dieseltje dat minimaal een uur nodig heeft om op gang te komen en meestal boven de 120 km ineens weer beter gaat rijden. In de tijd tussen de reizen bezig met ondergrondse, doch niet duistere zaken in de geotechniek. Voor meer details daarover zie Linkedin. Zorgt voor de vaak noodzakelijke onderhandelingen met campings, reisbureaus en vliegtuig- maatschappijen om alles geregeld te krijgen. |
|
 |
|
| Mark | |
| Ook van '76, fietsfreak sinds zijn eerste racefiets in 1997. Hapt graag naar vliegen voorop de tandem. Kampioen afdalen. Rijdt ook graag met racefietsmaatjes. Spaart en bouwt tegenwoordig zelfs fietsen (tot dat bij 5 stuks de schuur toch echt vol is geworden) en rijdt ze ook nog allemaal. Tussen de bedrijven door zorgt hij in Den Haag voor een goede bereikbaarheid, ook op de fiets, als teammanager bij Verkeer&Vervoer. Techniek en route behoren tot zijn verantwoordelijkheden; anders komen we er zeker niet! | |
Hotlist
| Snelste afdaling met bagage | 74 km/uur in Noorwegen |
| Hoogste pas (letterlijk) | 5200 m Basecamp aan Tibetaanse zijde van Mt Everest |
| Diepste dal (figuurlijk) | Wel of niet met de bus in Cochrane, zie Patagonie dag 8 |
| Slechtste weer | In Noorwegen/Zweden, maar Patagonie doet het ook goed. |
| Beste weer | In Toscane en Cuba |
| Langste dagetappe | 170 km naar Jokkmokk (Zweden) en 170 km van Charleroi naar Roosendaal |
| Mooiste campingplaats | Midden in de woestijn in Namibie, zie dag 8 |
| Lekkerste eten | Red Snapper bij Gina in Sandino |
| Slechtste eten | Tibet, de dag voordat Mandy ziek werd. |